Take it to the next level....

Vorige week kwam ik op het blog van Lille Lykke (wat een fijne naam is dat) een vrolijke post tegen.
Ik heb deze ook aan mijn jongste laten zien en wat ik al dacht gebeurde ook. Dit gingen wij ook doen tijdens de paasdagen. Heel makkelijk en een heel gezellig resultaat. Wil je zien wat wij zagen? Kijk dan hier.

Maar Imke zou Imke niet zijn als ze er niet een eigen draai aan zou geven. En dat vind ik nou net zo leuk. Omdat de versieringen voor dit jaar al hingen-stonden-lagen en Pasen itself zich al voltrok, gaan we de creaties volgend jaar maar in de takken hangen.

Natuurlijk heb ik zelf ook fijn zitten freubelen. Een tijdje geleden kwam ik ergens een lamp tegen waarvan de kap was beplakt met pompoms. 'Leuk!' dacht ik... Omdat ik toch had ingeslagen bij de Hema wat betreft knutselmateriaal kon ik mijn eigen pompom-lampekap nu ook wel maken. Nodig: lelijke lampekap, pompoms, lijm en een beetje tijd. Het geeft een erg grappig effect 's avonds. Tussen elke pompom schijnt een beetje licht door.

Pasen

Pasen. Een beetje een ondergesneeuwd (dit jaar misschien wel letterlijk? Al heb ik goede hoop... Van niet dus.) en ondergewaardeerd in vergelijk met kerst. Toch doe ik mijn best. Als het zover is dek ik de tafel op zijn (jawel) 'paasbest', verstoppen we eieren in de tuin samen met familie en gaan we ons 's avonds verwarmen aan een groot paasvuur op eerste paasdag ergens in de buurt.

In huis ga ik los met de versiering. Zij het in mindere mate dan met kerst. Zoals ik al zei, Pasen is een beetje ondergewaardeerd. En waarom? Geen idee. Misschien de tijd van het jaar? Elk jaar zoek ik een paar takken uit. Zelden de 'originele' kronkelhazelaar. Ze zijn nog wel te koop her en der, maar dan betaal je je scheel aan één zo'n tak. En ik wil er natuurlijk weer 3.... Dus snoeischaar mee en knippen. Wel verantwoord natuurlijk. Gewoon een paar takken waar niemand ze mist, zelfs de boom niet. Dit jaar staan er takken van de Hazelaar op een vaas. Na een week lopen de blaadjes mooi uit en krijgt het een frisgroen geheel. Toch nog Lente!

Houten paasdecoraties van de Hema en glitterhaasjes van de AH. Toen ik die zag liggen moest ik ze natuurlijk meteen meenemen. Gelijk ook maar 2 doosjes....

Her en der staat wel wat.

In de kast, die eigenlijk gebruikt wordt als boekenkast, krijgt de prullaria toch de eerste rang. Het wisselt nogal eens wat er staat. Nu dus een oud paaskonijn dat ongeveer 3 weken per jaar het licht ziet.

Naast haar zit mijn Monchichi kuiken. Te schattig om niet te laten zien. Had ik al verteld dat ik die ook verzamel? Naast de Kewpie's, de Dalarna paardjes en de Baboesjka's? Ok, het is een kleine verzameling van... euhm.... 4, maar toch. 

Het zonnetje schijnt, we gaan de goede kant op. Fijne dag allemaal!

Lief beestje

Mijn jongste moet voor school gaan werken aan een project. In mei moet het klaar zijn en gelukkig voor haar heeft ze het onderwerp al gekozen. Voor haar betekend dat ook dat ze daarom al 'bijna klaar' is en je je best kunt bezighouden met 'de leuke dingen daaromheen'. Knutselen over haar onderwerp. Het beestje leent zich daar uitermate goed voor. Ze heeft namelijk gekozen om haar project te doen over lieveheersbeestjes. Niets liever dat mijn jongste doet dan knutselen. Freubelen. Dromen. Tsja, ze heeft het niet van een vreemde.

Lieveheersbeestje van klei, een zelfgemaakte button, een halve walnoot, een ballon gevuld met zand en een lucifersdoosje werd een bedje voor de drieling. Op mijn vraag waar die van gemaakt waren zei ze: 'Ja, dat weet ik eigenlijk niet. Ik vond het op de grond...' Ai. Godzijdank bedoelde ze wel de grond van haar slaapkamer. Stelt u zich eens voor wat voor kneedbaars er te vinden zou zijn BUITEN op de grond... Ik hou het maar op een verloren stuk klei. Of kneedgum. Als je er maar op kunt kleuren.

Nog even en we mogen ons huis weer omdopen tot een voorjaarshuis vol spulletjes voor Pasen. De haasjes die ik vorig jaar kocht hebben eigenlijk nooit onze woonkamer verlaten. Die doen het ook gewoon goed in de zomer en met het licht van een kaars je erbij in de wintermaanden zijn ze super sfeerverhogend...

Zweedse post

Ik hou van Zweden. Van de geweldige natuur daar. De rust. De ruimte. De huizen. Ik hou van Astrid Lindgren en de geweldige verhalen die ze heeft geschreven. Pippi, Ronja, Michiel en zoveel meer.
Ik hou van het houtsnijwerk uit Dalarna. Inmiddels heb ik al een hele verzameling paardjes. Van groot naar klein en van nieuw naar oud. De meest dierbare heb ik natuurlijk zelf in Zweden gekocht.
Ooit op een rommelmarkt heb ik een setje kaarten gekocht. Door de verkoper uit Zweden meegenomen. Kaarten om een ander een vrolijk (of goede) Pasen te wensen. Bij ons is dat nog niet zo heel gebruikelijk om een ander met Pasen een kaart te sturen. Kerst - en meestal in combinatie met een (vul maar in) nieuwjaar, verjaardag en als je mee wilt doen een valentijnskaart, zijn volledig ingeburgerd. Maar met Pasen? Neuh.... Elk jaar neem ik me voor om 'daar eens iets mee te doen' (herkenbaar?) en elk jaar.... ach.... denk ik NA de Pasen: "O ja, ik had nog van die kaarten"... Misschien dat het er dit jaar van komt. Ik zal ze eens in beeld leggen. Dat gaat vast helpen. Ik ben in ieder geval mooi op tijd en aan mijn eigen tijd kan het dit keer ook niet liggen. Mocht je het bericht van gisteren hebben gelezen, dan weet je waar ik op doel.